Van studie stop naar Meal Prep

Mealpreppa

 ‘Ah nee hé, niet nog een Meal Prep blogger’

Eigenlijk wilde ik helemaal niet gaan bloggen. Bloggen over meiden dingen. Bloggen over ditjes en datjes, of over fitness #ilovehealth #fitnesschick #healthfreak #superleuk. Ik wilde eigenlijk niet mee met de stream bloggers of mee met de hype omdat iedereen het doet. Maar wat ik wél wilde is delen. Delen over keuzes maken, denkprocessen en ervaring, omdat ik ook graag van anderen lees wat ze denken, doen en ambiëren.

Deze lange en uitgebreide post gaat over hoe moeilijk ik het vind een keuze te maken en hoe belangrijk ik het vind om een intrinsieke motivatie te hebben om te blijven doen wat ik écht wil. Er is zóveel wat ik wil vertellen, ik hoop dat jullie er een beetje wegwijs uit kunnen maken!


| Studie Keuze na Keuze |

Zoals iedereen het onderhand wel heeft meegekregen heb ik keuze na keuze gemaakt in de afgelopen periode. In eerste instantie was ik gestopt met de studie, nouja gestopt, ik zou dit jaar een tussenjaar houden en mijn propedeuse halen. Dit jaar wilde ik stoppen om plaats te maken voor ‘passies’ en om hobby’s verder te ontwikkelen. Ik ben vollop van start gegaan begin dit studie jaar. Zoals je kan lezen op mijn ABOUT page heb ik het één en ander uitgelegd over wat ik zoal had ondernomen. Ik ben blij. Blij en dankbaar dat ik weer even terug naar de basis ben gegaan. Thuis bij vader Jeff en mijn zuster Fern om een kans te creëren helemaal opnieuw te beginnen en vanuit daar weer verder te bouwen. Dit jaar heb ik de mogelijkheid gekregen alles even op een rij te zetten. Cliché vragen zoals ‘wat vind ik nou eigenlijk belangrijk’ en ‘wat wil ik echt bereiken’ gingen non-stop door mijn hoofd. Niet dat ik daar ooit mee klaar zal zij. Het is iets wat ik altijd moet blijven doen, dat relativeren. Maar het was in ieder geval vooral nu belangrijk even alles op een rij te zetten om een onderbouwde belangrijke keuze te kunnen maken; ‘welke studie ga ik doen en hoe ga ik verder‘.

Eerst was het doel om naar het AMFI te gaan, crea bea, mode ontwerper. Ik krijg nu nog steeds positieve kriebels als ik eraan denk. Kleren naaien, vormgeving, eigen kledinglijn beginnen en vooral veel bezig te zijn met ontwerpen. Mijn moeke had me leren kleren naaien. Ik had een camera aangeschaft die al een hele tijd op mijn verlanglijst stond en ben deze site gaan bouwen.

Maar toen.. Toen kwam daarover de twijfel; ik was bang een verkeerde keuze te maken omdat ik stiekem nog een andere passie had. Eigenlijk wilde meer gaan doen met zingen en ook leren DJ’en en produceren om het samen te kunnen combineren. Mijn ambitie was van het AMFI naar de Herman Brood Academy versprongen – mijn vorige post ging daar over. Daar ben ik ongeveer 1,5 maand vollop voor gegaan. Het programma Ableton gehacked en ermee aan de slag gegaan. Minimaal 30 minuten per dag heb ik aan de piano gezeten. Met mensen afgesproken om muziek te maken en meningen te vragen. Ik droomde over het worden van een artiest met een eigen stijl (tech funk/tech house/funk ’80’s).

Maar toen.. Toen kwam daarover te twijfel. Zekerheid? Een universitaire studie weggooien? En ontwerpen dan? Nog maar 2 jaar en dan heb ik een bachelor? Een diploma en daarna zijn alle opties nog open? Maar goed, even terug naar de connectie tussen studiekeuze en Meal Prep :);

GEZONDHEID is tóch wel heel erg belangrijk

Na een tijdje begon ook een ander besef te komen. Ik werkte zo nu en dan (1-3 keer per week) s’nachts bij de Drie Gezusters en vaak op feestjes bij de organisatie 24/7. Super leuk werk. Ik kon echt genieten van een hele avond achter de bar staan samen met een top team. Jezelf helemaal uit de naad te werken, maar desondanks de sfeer verkopen met een dikke glimlach en beleefdheid. Heerlijk. Het grote nadeel was dat mijn ritme totaal uit controle was. Doordeweeks zette ik de wekker op 8 uur s’ochtends om de dag een beetje op orde te hebben, terwijl ik in het weekend of op vrijdag pas om 10 of 11 uur s’ochtends op bed lag. Daarbij probeerde ik doordeweeks dan ook wel wat te sporten (fitness is altijd iets geweest waarvan geprobeerd heb het erin te houden), maar door het werken was mijn weerstand ronduit slecht. Ik at ongezond en voelde me niet lekker in mijn vel.

Dus, aanpakken die handel. Ik ging minder werken s’nachts, nu werk ik helemaal niet meer s’nachts. Fitness ging van 3 keer naar 5-6 keer per week. De wekker ging iedere dag om 8 uur en het voelde telkens als een overwinning als ik voor de wekker uit mezelf wakker werd. ‘Heerlijk, goed geslapen’. Ik kwam een trainer tegen bij Basic Fit die me persoonlijk wilde trainen omdat hij me fanatiek in mijn eentje zag trainen. Van het één kwam het ander en ook in sport voelde ik mijn ambitie groeien. Ik voelde me fit, lekker in mijn vel en het gezonde eten maakte me sterk. Vandaar, mijn allereerste meal prep. Ik begon na te denken over wat ik zou kunnen bereiken in fitness en had mijn zinnen gezet op het vinden van een coach om vervolgens mee te kunnen doen aan mijn allereerste Bikini Fitness Competitie. volgende week dinsdag mijn eerste afspraak bij mijn coach, dus hartstikke spannend! Ik kan nu wel makkelijk praten over hoe goed ik bezig was, maar het ging en gaat niet ineens perfect.

Als je geen studie hebt dan is je rooster helemaal vrij. Je kan gaan en staan waar je wilt. Omdat ik zelf ambities had was ik aan de slag gegaan, maar dat gaat niet altijd even makkelijk. Ik heb dagen gehad waarin ik letterlijk N I K S heb uitgevoerd. Waarin ik serie na serie heb gekeken. Op die dagen voel ik me verslagen. Dan wil ik niet meer proberen omdat ik het heb opgegeven en dan blijf ik het liefst zo lang mogelijk uitslapen. ‘Leave me alone with my misery’. Vorige week, de dag nadat ik mijn laatste nachtdienst had gedraaid ben ik ook weer zo compleet uit de running geweest. Het was een dienst van 13,5 uur van 18.00 – 07.30, aan een stuk door zonder pauze en zonder eten. Ik was met de auto op en neer gereden tussen Zaandam en Nijmegen. Onderweg naar huis viel ik bijna achter het stuur letterlijk in slaap en had maar besloten te parkeren bij een tankstation om snel 15 minuutjes te tukken. Ik kwam as usual om 10.30 thuis. Kortom, slopend. Daarna doelloze en verslagen dagen gehad. De keuzes en de twijfel van de studiekeuze legde ook een enorme druk op me omdat ik er constant mee bezig was. Ineens was ik wéér helemaal aan het twijfelen en wist ik wéér niet wat ik wilde dus vond ik nóg een excuus om niks te doen. Opgeven en laten varen. ‘Alles voor niks geweest’..

Maar toen.. Haha. Ja toen stuurde mijn trainer me een appje. ‘Vanaf maandag gaan we weer trainen, vollop er tegen aan’. Hoe graag ik het ook wilde uitstellen, de eerste stap was weer zo belangrijk. Voordat ik het wist had ik na de eerste training weer mijn optimisme te pakken en was ik weer helemaal bezig. Blij, fit, vrolijk, energiek en ondernemend. Ik ben erachter gekomen dat hoe vaker ik mezelf train om weer op mijn benen te gaan staan en weer door te gaan, hoe makkelijker het wordt. Mijn gezondheid is en fitheid is nummer één. Het is voor mij de basis om weer door te kunnen gaan en met mijn andere ambities bezig te kunnen zijn. Dat geldt voor mij. Dit is een manier die ik heb gevonden en die voor mij werkt, voor iedereen kan het natuurlijk anders zijn.

DUS, welke keuze wordt het nu?

  •  Les nummer 1:  Sport, gezond eten, slaap en gezondheid is mijn basis drijfveer.
  •  Les nummer 2:  Het is een proces zonder einddoel. Iedere dag opnieuw de keuze maken om het beste uit die dag halen, is een dag overwonnen.

Als ik vanuit die lessen ga denken, dan denk ik ineens heel anders na over mijn toekomst en keuzes. Dan ga ik nadenken over hoe ik een basis kan combineren met de rest. Weer relativeren. Nadenken over de langer termijn, met een basis inkomen met een basis van gezondheid :). Want ja, hoe je het ook wendt of keert, er moet toch een keer brood op de plank komen.

Als ik alles als een proces ga zien; dan heb ik dus nog even de tijd. Dan heb ik nog even de tijd om een diploma te halen in welke studie dan ook. Dan heb ik nog de tijd om me bezig te houden met mijn hobby’s. Dan hebben mijn hobby’s ook de tijd om zich verder te ontwikkelen. Dan hoeft het dus niet allemaal nu ‘anders gaat het nooit lukken’. En dan heeft mijn basis ook de tijd om sterker te worden. Waarom zou ik dan niet eerst mijn diploma halen in Industrieel Ontwerpen? De studie vergt veel tijd maar daarom heen kan ik de rest van mijn leven vormgeven. Nog twee jaar en dan kan ik daarna verder zien wat ik wil gaan doen. Wie weet kan ik daarna al gaan werken, of daarna een master, of daarna nog naar het AMFI.

Na zoveel denken en doen denk ik nu weer een juiste keuze gemaakt te hebben. Deze keer met nog meer onderbouwing en ervaring. Wie weet kom ik over een maand weer op een andere keuze, maar gelukkig zal dat dan ook weer nieuwe inzichten met zich meebrengen. Ach, waarom moet ik toch altijd zo moeilijk doen haha.